W skrócie: na krótkim odcinku (metry) ten sam pomysł daje rozdzielczość ułamka milimetra — tak gęsto, że widać naprężenie przy pojedynczym pęknięciu. To narzędzie do testów materiałów i konstrukcji, nie do pomiarów w terenie.

We wprowadzeniu pokazaliśmy porównanie dwóch metod („zasięg kontra rozdzielczość”). Ten artykuł to jego druga strona. OFDR (Optical Frequency Domain Reflectometry) bazuje — jak DAS — na rozpraszaniu Rayleigha, ale czyta światło w domenie częstotliwości, a nie czasu. Dzięki temu osiąga rozdzielczość, której metody impulsowe nie dotykają.

Domena czasu (OTDR) kontra częstotliwości (OFDR)

Klasyczne metody (OTDR, DAS) wysyłają impuls i mierzą echa w czasie — stąd duży zasięg, ale rozdzielczość ograniczona długością impulsu (rzędu metra). OFDR wysyła światło o płynnie przestrajanej częstotliwości i analizuje sygnał w częstotliwości — rozdzielczość wyznacza zakres przestrojenia (do ułamka milimetra), kosztem krótszego zasięgu. Przełącz:

rozdzielczość (gęstość punktów pomiarowych):
Zasięg
km do ponad 100 km
Rozdzielczość
rzędu metra
Domena pomiaru
czas (impuls)
Ta sama fizyka (Rayleigh), inny odczyt. OTDR/DAS = impuls w czasie → kilometry, rozdzielczość metrowa. OFDR = przestrajanie częstotliwości → metry/dziesiątki metrów, ale rozdzielczość sub-milimetrowa (ODiSI: oczko siatki do 0,65 mm; OBR: próbkowanie do 10 µm).

Jak OFDR zamienia częstotliwość na odległość

Tu jest sedno — i to nie ma nic wspólnego z mierzeniem czasu. Laser płynnie podnosi swoją częstotliwość (tzw. chirp, ze stałym tempem γ). Światło wraca z każdego punktu włókna z pewnym opóźnieniem — im dalej, tym później. A że częstotliwość cały czas rośnie, opóźnione echo ma inną częstotliwość niż światło wysyłane w tej samej chwili. Ta różnica — częstotliwość dudnień — jest wprost proporcjonalna do odległości. Przesuń reflektor i zobacz:

częstotliwość światła ↑ czas → wysyłane (chirp) echo (opóźnione) f dudnień po transformacie Fouriera (FFT): 0 m odległość wzdłuż włókna → 10 m
Opóźnienie echa τ = 2nL/c
49 ns
Dudnienia f = γ·τ
2,45 MHz
→ Odczytana odległość
5,0 m

γ ≈ 50 000 GHz/s (tempo przestrajania, jak w ODiSI). To dokładnie zasada radaru FMCW: im dalej obiekt, tym większa różnica między tonem wysyłanym a echem. Wartości orientacyjne.

Odległość = wysokość tonu dudnień. Bliski reflektor → małe opóźnienie → niski ton; daleki → wysoki ton. FFT „rozkłada” wszystkie tony naraz, dając pozycję każdego punktu włókna — tysiące punktów z jednego pomiaru, bez wysyłania osobnych impulsów.
fdudnień = γ · 2nL / c   — częstotliwość dudnień rośnie liniowo z odległością L (γ — tempo przestrajania, n — współczynnik załamania włókna, c — prędkość światła; czynnik 2, bo światło biegnie tam i z powrotem).

Skąd rozdzielczość ułamka milimetra — i dlaczego krótki zasięg

Rozdzielczość OFDR zależy wyłącznie od szerokości przemiatania Δν (a nie od długości impulsu, jak w OTDR):

Δz = c / (2nΔν)   — im szerszy sweep, tym drobniejszy „krok”: 1 GHz → ~10 cm, 625 GHz → ~0,16 mm, a przemiatanie ~130 nm pozwoliło zejść do ~10 µm.

I tu klucz do pozornego paradoksu „mikrony, ale tylko metry zasięgu”: rozdzielczość i zasięg ogranicza co innego. Rozdzielczość — szerokość przemiatania; zasięg — spójność (koherencja) lasera (dalekie echo gubi „rytm” i rozmywa pik). Dlatego OFDR ma jednocześnie rozdzielczość mikronów i zasięg metrów. (W idealnym przypadku; realnie sweep nie jest idealnie liniowy — stąd m.in. drugi interferometr „zegarowy” korygujący przestrajanie.)

ODiSI: odcisk palca włókna

Jak z tego powstaje pomiar naprężeń? Każdy milimetr włókna rozprasza światło w nieco inny, losowy, ale powtarzalny sposób — to jego unikalny „odcisk palca” (fizycznie zachowuje się jak przypadkowa, słaba siatka Bragga). Gdy włókno się rozciąga lub nagrzewa, ten odcisk przesuwa się w częstotliwości. System porównuje aktualny odcisk z zapisanym wzorcem (kross-korelacja) i z przesunięcia wylicza naprężenie/temperaturę — osobno dla każdego punktu, z czułością rzędu pojedynczych µε.

Co to daje w praktyce? Przy karbie naprężenie rośnie ostro na szerokości milimetrów. ODiSI zobaczy ten pik w całości — czujnik o rozdzielczości kilku centymetrów uśredni go i przeoczy. Wybierz scenariusz:

próbka ze światłowodem ODiSI: 0 cm pozycja na próbce → 50 cm ODiSI (0,65 mm) pomiar zgrubny (~5 cm)
ODiSI (0,65 mm) — maks.
— µε
Pomiar ~5 cm — maks.
— µε
Różnica (co umyka)

Schematycznie. Pomiar „zgrubny” to uśrednienie po oknie ~5 cm. Przy ostrych cechach (karb, mikropęknięcie) zgrubny czujnik zaniża maksimum o rzędy wielkości — dlatego do testów konstrukcji stosuje się rozdzielczość sub-mm.

Tu liczy się każdy milimetr. Przy szerokich cechach (delaminacja, gradient) oba pomiary są zbieżne. Ale ostry pik przy karbie widzi tylko ODiSI — i to przesądza o wykryciu inicjacji uszkodzenia, zanim stanie się awarią.

Gdzie OFDR się sprawdza

✈️

Kompozyty i lotnictwo

Testy materiałów i struktur lotniczych — gęsta mapa naprężeń, wykrywanie delaminacji i koncentracji naprężeń niewidocznych dla tensometrów.

🔋

Baterie i energetyka

Pomiar temperatury i naprężeń wewnątrz ogniw podczas cykli ładowania — bezpieczeństwo i rozwój ogniw nowej generacji.

🩺

Medycyna i urządzenia

Kształt i naprężenia cewników, endoskopów oraz precyzyjnych elementów — pomiar w miejscach niedostępnych dla czujników elektrycznych.

🔬

Charakteryzacja włókien

Diagnostyka komponentów światłowodowych z „zero dead-zone” i próbkowaniem mikronowym (OBR) — pomiar strat, odbić i defektów co do mikrometra.

OFDR w ofercie Interlab

Interlab dostarcza systemy OFDR firmy Luna Innovations:

Dobór systemu, kabla/czujnika i sposobu montażu zależy od zadania — to wdrożenie projektowe.

Czytaj dalej

Najczęstsze pytania

Czym OFDR różni się od DAS, skoro oba używają Rayleigha?
Tym, jak czytają światło: DAS analizuje sygnał w czasie (impuls) — daje kilometry i szybkie drgania; OFDR w częstotliwości (przestrajanie) — daje rozdzielczość sub-mm, ale na krótkim dystansie i dla pomiarów statycznych (naprężenie, temperatura).
Jaki zasięg ma OFDR?
ODiSI — od metra do dziesiątek metrów na czujnik; OBR — typowo dziesiątki metrów, z opcją zasięgu do ok. 2 km przy zachowaniu sub-centymetrowej rozdzielczości.
Czy potrzeba specjalnego światłowodu?
Często wystarcza standardowe włókno jednomodowe (Rayleigh), przyklejone lub wbudowane w badany element. Sposób montażu dobiera się do aplikacji.

Potrzebujesz pomiaru z dokładnością ułamka milimetra?

Testy kompozytów, baterii, konstrukcji czy charakteryzacja włókien — opisz nam zadanie, a dobierzemy system ODiSI lub OBR z portfolio Interlab.

Porozmawiajmy o Twojej aplikacji →